Skąd się wziął kościół chrześcijan baptystów?

Kościół Baptystyczny jest protestanckim kościołem chrześcijańskim. Powstał w konsekwencji Reformacji jaka rozpoczęła się w 1517 roku wystąpieniem Lutra, który sprzeciwił sie istniejącym wówczas w kościele wielu niedobrym praktykom (m.in. handel odpustami). Nie zamierzał dzielić kościoła, ale w obliczu nieustępliwości Rzymu, konieczne było powiedzenie „Tak oto stoję, inaczej nie mogę”, gdyż chciał pozostac wiernym nauczaniu Pisma Świętego. W wyniku czego doczekał się ekskomuniki i po tym jak racje Lutra zyskały szersze poparcie – został z konieczności powołany kościoł, którego wyznanie określa się jako ewangelicko-augsburskie. Nastąpił podział w kościele rzymsko-katolickim z którego wyodrębniła się grupa „protestujących”. Reformy Lutra kontynuowali inni reformatorzy, którzy odkrywali kolejne  aspekty warte zreformowania. I tak wyodrębnili się ludzie, którzy odkryli chrzest świadomych dorosłych ludzi jako standardową praktykę pierwotnego kościoła. Bazując na tym odkryciu i na kilku innych założeniach (m.in. wolność  sumienia, powszechne kapłaństwo) w roku 1609 powstała na terenie Holandii pierwsza wspólnota, którą postronni nazwali „baptystami” – gdyż w greckim baptidzo znaczy chczić, zanurzać.

Jak wierzymy i co nas różni od kościoła katolickiego?

Reformatorzy ujęli w kilku frazach po łacinie prawdy wiary kościołów nurtu protestanckiego, są to:

• sola scriptura (łac.  pismo jedynie) – autorytetem niepodważalnym i jedynym jest Pismo Święte (tylko księgi natchnione, nie wliczając tzw. ksiąg wtórnokanonicznych). Oznacza to, że tradycja wyrosła w ciągu wieków, (np. dekrety papieskie, pomysły dogmatyczne), czy rozmaite praktyki kościelne (np. święcenie koszyków z jajkami na wielkanoc), które nie mają potwierdzenia w Piśmie Świętym nie są u nas stosowane. Stąd też wynika brak kultu maryjnego czy kultu świętych, nie ma święcenia obrazów czy rzeźb. Nie praktykujemy modlitwy za zmarłych, ani też spotkanie kościoła nie jest mszą z przeistoczeniem wina i chleba w ciało i krew Chrystusa – gdyż tego nie znajdziemy w Piśmie.

• sola fide (łac. wiarą jedynie) oznacza, że zbawienie można otrzymać jedynie poprzez wiarę w Chrystusa i jego dzieło odkupienia i usprawiedliwienia, w kontraście do teologii katolickiej, która chce aby tzw. dobre uczynki dodawały zasług i razem z wiarą były podstawą do usprawiedliwienia. Dla protestanckiej teologii dobre czyny są rezultatem i potwierdzeniem, że wierzący jest prawdziwie odrodzony i usprawiedliwiony, co możliwe jest TYLKO przez wiarę. Tu przebiega główna linia podziału między kościołem katolickim a protestnckimi.

• sola gratia (łac. łaską jedynie) zbawienie przychodzi jako całkowicie niezasłużony dar łaski Boga wobec grzesznika ze względu na dzieło Chrystusa. Człowiek nie może owego daru zarobić, może go jedynie przyjąć. Łaska jest wystarczająca dla największego grzesznika i nie jest niczym ograniczona. Na poselstwo ewangelii człowiek jest wezwany by odpowiedzieć pozytywnie. W momencie, kiedy odpowiedział pozytywnie, bardzo dobrze zdaje sobie sprawę, że otrzymał coś, na co nigdy nie zasłużył, tylko dlatego, że Bóg okazał mu swą łaskę.

• solus Christus (łac. przez Chrystusa jedynie) jedynie Chrystus jest pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem, więc nie ma mowy o wstawiennictwie świętych czy Marii. Ta zasada oznacza także, że nie jest potrzebne pośrednictwo kapłana wyświęconego według tzw. sukcesji apostolskiej pod zwierzchnictwem papieża, w dostępie wierzącego do Boga, dlatego, że wierzący człowiek poprzez Chrystusa sam ma ów dostęp. Określone to jest jako zasada powszechnego kapłaństwa.

• soli Deo gloria (łac. jedynie Bogu chwała) Bóg jako autor zbawienia, Jego dzieło odkupienia w Chrystusie i działanie Ducha Świętego – wszystko wskazuje na Boga, któremu jedynie należy się cześć. Nawet najwięksi kościelni hierarchowie czy kanonizowani są jedynie ludźmi i nie powinno się ich czcić, tylko Boga, który się nimi posłużył i uzdolnił do dobrych i świętych czynów.

Pełny tekst Wyznania Wiary Kościoła Chrześcijan Baptystów w RP

Organizacja strukturalna kościoła

Podstawową jednostką organizacyjną Kościoła jest zbór czyli lokalna wspólnota licząca co najmniej 25 członków. Na jej czele stoi Rada Zborowa, zaś funkcje duszpasterskie i kaznodziejskie wykonuje powołany przez zbór pastor, który jest duchownym Kościoła. Najważniejsze decyzje podejmowane są na zebraniach członkowskich. W Polsce jest ponad 80 zborów, a  oficjalną nazwa kościoła brzmi: Kościół Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej. Kościół działa w Polsce od 1858 roku, obecnie funkcjonuje oficjalnie w oparciu o ustawę o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w RP z 30 czerwca 1995 roku. Liczy prawie 5.000 ochrzczonych w wieku świadomym członków i wielu przyjaciół (sympatyków). Na Warmii i Mazurach Kościół posiada zbory w Ełku, Giżycku, Bartoszycach, Kętrzynie, Szczytnie, Olsztynie, Olsztynku i Ostródzie.

Kościół Baptystyczny w Polsce należy do Polskiej Rady Ekumenicznej. Jest także członkiem Europejskiej Federacji Baptystycznej (European Baptist Federation) i Światowego Związku Baptystycznego (Baptist Word Alliance). Na świecie szacunkowo jest ponad 100 milionów osób we wspólnotach kościołów baptystycznych.

Strona internetowa Kościoła Chrześcijan Baptystów w Polsce:  www.baptysci.pl